De worsteling met het vinden van de hoeken leek vanmorgen nog roezemoeziger te verlopen dan anders. Toen ik een hoek vond klopte de lengte niet en als ik een andere hoek probeerde was de breedte veel te kort. Ook de eenvoudige rolbeweging (waarmee ik de klus in een handomdraai zou moeten kunnen afwerken), lukte me niet. Minutenlang duurt de tweekamp tussen mij en mijn tegenstander. Nadat ik hem ontelbare keren gedraaid en opgeschud had bleef hij verslagen liggen hoe ik hem gelegd had. Eindelijk! Ik kan op mijn twee oren slapen vannacht, jawel, onder een donsdeken voorzien van een dekbedovertrek.
Dit decennium was dit onze laatste tweekamp!
De trofee van stabiliteit gaat ……………………………….naar………………………………………mijn matras!
Slaapwel!
Lene
Vlindervleugels 