8,9,10, wie niet weg is, is gezien! Dat moeten we deze weken, maanden letterlijk nemen! Ondertussen speelt op de radio, OOO kom bij… ,OOO…dicht bij mij…..! Wanneer ik wandel en een enkeling kruis, wijk ik uit naar de rand van het bospad tot de veilige anderhalve meter afstand van elkaar. Het geeft me een onwerkelijk gevoel en tegelijkertijd worden we als nooit tevoren met onze neus op de feiten gedrukt! De wereld staat er niet bij stil, die blijft doordraaien. Niet alleen op de straat is er veel blauw, ook in het Hallerbos steekt het blauw de kop op! Hyacint-blauw, bleubell! En dat geeft een sprankeltje Hoop! En dat sprankeltje koester ik voorzichtig!
Deze Bleubell verspreidt HOOP!
Tot gauw…
Lieve groet,
Lene
Vlindervleugels 