Grillig!

Dag 1 van de lockdown,

Zelf heb ik er jaren over gedaan om uit mijn psychisch isolement te geraken! Mijn brein, hoofd, opslagplaats in mijn hersenen…wat ook…..het herbergde een overbevolkte massa aan onuitgesproken en diepgewortelde emoties die het daglicht niet mochten zien! Verdringing van wat was, van wie ik was! Een lockdown van mezelf naar ergens waar ik niet meer buiten kon! Daar denk ik wel vaker aan de laatste dagen tijdens mijn wandelingen in de natuur. Bomen liggen er alom verspreid, al dan niet volledig ontworteld. De natuur past zich aan aan zijn eigen grillen! (maar doen we dat niet allemaal?). Het is alsof de bomen rusten in hun lot! Wanneer ik rust op een mosbankje, geniet ik vaak van een live concert, de levendige symphonie des vogels in een momentane compositie! Het is gratis en ik raad iedereen aan er effe bij stil te staan! Vandaag schijnt de zon en lijkt corona zo ver weg! De wilde Narcissen beginnen hun kleur te verliezen, boshyacinthen zullen niet meer lang op zich laten wachten. In het oog springende roze, witte, gele, felgroene,… tinten kleuren het bos, de velden,……mijn gedachten.

Doorheen de therapie leerde ik hoe helend kijken en zien (en erbij stilstaan) naar wat de natuur creëert is. Om van daaruit stillekes aan ……..

Een fijne avond, om 20.00u op het balkon applaudisseren voor alle zorg en dienstverleners.

Ik probeer elke dag wat te schrijven om de lockdown bijwerkingen te voorkomen!

Lene!