Tranen en kleur!

De tranen staan ( liggen, zitten, …..) soit, mijn tranen zijn al effe gereed om te rollen! Ik weet niet van waar ze komen! Alhoewel, de eerste weken “in mijn kot” (ik kan het bijna niet meer horen) gingen vrij goed. Ik fiets(te) veel met de Ebike en ontdek(te) op die manier mooie kort- en vergezichten! Ik keek rond en bewoog vooruit, vrijuit op de Vlaamse en Waalse wegen!

Sommige mensen noemen hun gewichtstoename “CORONAKILO’S”. Door de plotse stop van mijn therapie (mijn psychiater is wel telefonisch of via mail te bereiken), verdween samen met de sociale contacten mijn moeizaam verworven vrijheid te mogen eten. De bittere smaak van mijn eetstoornis is aanwezig tijdens bijten en slikken. Ik krijg nu hulp van het mobiel crisisteam en ik ben dankbaar dat deze zorgverleners mijn gedachten terug in de juiste richting op de balans vestigen.

Ik ben eindelijk terug mijn tekenpapier aan het bewerken. Vanuit een traan waarin de kleuren rondom mij weerspiegelen krijg ik wat flow in mijn hand. Kleur, ik had ineens zin om in de natuur al de kleuren van regenboog te gaan zoeken.

Die kleuren vond ik ook, rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en violet. (met een knipoog naar dokter Heli)!

Deze week mag de therapie hervatten, het mobiele crisisteam helpt me nog even verder en het leven herneemt, hopelijk heel voorzichtig, in een ietwat ruimere “toegelaten” leefruimte.

En hier mijn regenboog, uit de natuur geplukt.