Ik mis hem zo!

Wie dan dan wel?

Het is al een tijd verboden hem bij mij te hebben! Onmisbaar maakt hij, al zo lang ik me kan herinneren, deel uit van mijn leven! Stiekem neem ik hem nog stevig vast en als de tranen me in de ogen staan is hij er om mijn verdriet te delen. Er valt zoveel over hem te vertellen, maar ik zal het kort houden! Hij zit elke dag in mijn broekzak en ik heb hem in verschillende soorten.

Juist, een stoffen zakdoek. Dat polyvalente stukje stof dat eenieder vele diensten heeft verleend tot de komst van de papieren zakdoekjes. Grofweg kan je een onderscheid maken tussen de grote herenzakdoeken en de kleine, subtiele vrouwenzakdoeken. De ruitjeszakdoek, ook wel nonnekeszakdoek genoemd, brengt ons (logischerwijze) bij de boerenzakdoek of die grote, rode bolletjeszakdoek die door menig kunstenaar in de verf werd gezet. Je kan er vliegensvlug een prop van maken, hem voor je neus houden en hij is een stankwerende doek.

Naar het schijnt helpt een knoop in je zakdoek leggen als geheugensteuntjes. Tijdens de examens had ik altijd verschillende zakdoeken bij me. Maar…..ik legde er geen knoop in, ik schreef ze vol.

In het station zie je wel vaker mensen met een witte zakdoek staan. Als de trein vertrekt beginnen ze dan hard mee te wuiven vergezeld van de woorden, daaaaag, salut, fahrwell, auf wiedersehen, love you…..Een eind verderop het perron spelen kinderen luid zingend: zakdoek leggen, niemand zeggen, ik heb de hele dag……..

Ik heb beloofd het kort te houden.

Mijn zakdoek, neuslap, neusdoek, snotlap of hoe je het lapje stof ook benoemd, een zakdoek wordt hoofdzakelijk genoemd om je neus te snuiten. Maar als de tranen lopen over mijn wangen kan een papieren voddeke ze echt niet opvangen! En ook al zijn ze nu verboden, ze zijn steeds bij me voor periodes van grote noden!

Ik heb hem zo nodig bij tranen en………………………………………………..als knuffelcontact!

Tot gauw, en als het effe niet meer gaat, weet dan dat een zakdoek altijd baat!

Een lieve groet,

Lene.