Eén moment…

Ik wil niet lollig doen want dat kan ik niet. Ernstig zijn ben ik zo beu dat ik die zijnswijze onder de mat veeg. Verrassend uit de hoek komen? Daarvoor is mijn leven veel te saai. Als ik begin te liegen word ik knalrood en lach al gauw mijn leugentje ut de weg. Dus kan ik alleen de waarheid vertellen. Zo begon ik spontaan uit te schreeuwen dat ik gelukkig ben en huppelde de parking rond! Dat bracht me op 1,2,3 een resem aan naamplaatjes, van al dan niet goede psychiaters, op. Daar trek ik er eentje uit en voel me alsof ik zwarte Piet getrokken heb. Oei, dat neigt naar racisme! Met de schoppen boer zal ik proberen duidelijkheid te krijgen hoe mensen willen dat ik ben.Wanneer ik voor hem zat, kreeg ik de slappe lach. Hij keek vragend naar me. Ik proestte het uit. Tranen rolden over mijn wangen…..misschien kan ik de verdrietige uithangen(?).

Wat wil ik eigenlijk achterhalen door deze schoppen boer te betalen?

Dat ene moment van geluk kan echter niet meer stuk,

Een zondagse groet en euh,…. eens hartelijk lachen doet gewoon goed!

Lene.

4 gedachten over “Eén moment…

  1. Lene wat een openbaring. Je kan zo mooi toveren met woorden en ze hoeven niet altijd vrolijk te zijn want dat zou fout overkomen natuurlijk. Ik doe alvast mijn petje voor je af.
    Lieve knuffel

    Geliked door 2 people

  2. Nu pas gelezen én gekeken Lene!!
    Ik hou van je woordenspel maar eigenlijk even veel (of nog meer) van je kleurenspel. je hebt een gevoel voor woorden maar ook een heel groot gevoel voor vormen en kleuren!
    Bedankt dat ik over je hoofd kan meekijken!!!
    Annie

    Geliked door 1 persoon

  3. Nu pas gelezen én gekeken Lene!!
    Ik hou van je woordenspel maar eigenlijk even veel (of nog meer) van je kleurenspel. Je hebt een gevoel voor woorden maar ook een heel groot gevoel voor vormen en kleuren!
    Bedankt dat ik over je hoofd kan meekijken!!!
    Annie

    Geliked door 2 people

Geef een reactie op ann elegeert Reactie annuleren