Zijdedraad…

• 

Een paar dagen geleden zag ik meerdere malen een prachtige vlinder neerstrijken op mijn tafeltje buiten. Bruine vleugels gevlekt met lilakleurige afbeeldingen die ik graag had vastgelegd op foto. Hij fladderde echter te snel weg (even hard als ik) genietend van de laatste nazomerse dagen. Au revoir monsieur le papillon……

Misschien is dit wel het moment om mijn kinderboekjes te verwezenlijken die gebaseerd zijn op het verhaal van de reddende vlinder. Als in een cocon liggen de tekeningen en de tekst klaar. Mijn tekentafel is klaar om mijn inspiratie de vrije loop te laten gaan. Nu nog de zijdedraad vinden om het om deze vlinderdroom “the finishing touch” te geven en het geluk van het fladderen te ervaren.

Stilaan begint de leegte die mijn leventje ongemerkt beheerste plaats te maken voor ontmoetingen waardoor positieve energie mijn ‘brein en zijn’ stimuleert. Het geeft me geen vleugels maar wel een stevige stap vooruit tijdens mijn dropping op de bol die Aarde heet.

Door de wind, door de regen, we komen elkaar nog tegen!

Een kleurrijke herfst,

Lene.